Ο αντίκτυπος του πολέμου του 1940 στην πολιτιστική ζωή

Με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, τον Οκτώβριο του 1940, οι πνευματικοί άνθρωποι και οι καλλιτέχνες συνενώθηκαν με τον ελληνικό λαό και επιστρατεύτηκαν κι αυτοί στο μέτωπο ή στα μετόπισθεν. Από τις πρώτες μέρες της εισβολής μερικοί Έλληνες διανοούμενοι, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Άγγελος Σικελιανός, ο Στρατής Μυριβήλης, ο Γρηγόριος Ξενόπουλος κατέθεσαν μια γραπτή δήλωση διαμαρτυρόμενοι για την "ιταμή αξίωση της φασιστικής βίας". 

Η ακρόπολη του Γλά

 

Στον ΒΑ μυχό του λεκανοπεδίου της Κωπαΐδας εξέχει ένα χαμηλό βραχώδες ύψωμα που έχει σχήμα ακανόνιστου τριγώνου, εκτάσεως 200 στρεμμάτων, με σχετικά ομαλή και επίπεδη κορυφή αλλά απότομες κλιτές, κυρίως προς τον βορρά. Αυτός ο απόκρημνος βράχος του Γλα πρόβαλλε με τη μορφή νησίδας. Όταν όμως το αποστραγγιστικό σύστημα που κατασκευάστηκε από τους Μυκηναίους άρχισε να λειτουργεί, έγινε προσιτός από την αποξηραμένη εύφορη πεδιάδα γύρω του και κατοικήθηκε. Συγχρόνως, οχυρώθηκε με ισχυρό κυκλώπειο μήκους 3 χλμ. και πάχους 5-5,50 μ. που περιβάλλει το φρύδι του χωρίς διακοπή και διασχίζεται από μία διπλή και τρεις άλλες κανονικές πύλες, προστατευμένες με προμαχώνες.Η ακρόπολη στο Γλα της Κωπαϊδας, η μεγαλύτερη σε έκταση οχυρωμένη μυκηναϊκή ακρόπολη της Ελλάδος που έχει διατηρηθεί, περιβάλλεται από ισχυρό κυκλικό τείχος, κατασκευασμένο με κυκλώπεια τεχνοτροπία. Κατασκευάστηκε ενιαία και ουδέποτε συμπληρώθηκε ή τροποποιήθηκε. Το κυκλικό τείχος έχει τέσσερις πύλες: στη δυτική, στη βόρεια, στη βορειοανατολική (διπλή) και στη νότια πλευρά. Η Βόρεια και η Βορειοανατολική πύλη έχει 100 μέτρα μήκος και 6-7.5 μ. πλάτος. Πιστεύεται πως η οχύρωση αυτή ήταν συλλογικό έργο πολλών γειτονικών πόλεων της Κωπαΐδας, που η παράδοση την αποδίδει στους Μινύες του Ορχομενού.

Βιβλιογραφία-Δικτυογραφία:

• ΟΔΥΣΣΕΥΣ, «Μυκηναϊκή Ακρόπολη Γλα στο Κάστρο».
• ΟΔΥΣΣΕΥΣ, «Τείχος Μυκηναικής Ακρόπολης Γλα».

Χάρτης της Αυτοκρατορίας των Χεταίων

 

Οι Χετταίοι ίδρυσαν αυτοκρατορία και πολιτισμό στην κεντρική Μικρά Ασία, σημερινή Τουρκία, Αρμενία, Συρία, Ιράν, Κουρδιστάν, περί το 1500 π.Χ. Στους επόμενους δύο αιώνες φαίνεται πως κυβερνούσαν και μέρος της σημερινής Συρίας. Η Αυτοκρατορία των Χετταίων είναι πιθανό ότι καταστράφηκε από βόρειους επιδρομείς, τους Κάσκα, ή τους «Λαούς της θάλασσας», περί το 1200 π.Χ. Η αυτοκρατορία των Χετταίων γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη κατά τον 14ο αι. π.Χ., παράλληλα με τον μυκηναϊκό πολιτισμό. Ωστόσο, δεν γίνονται αναφορές σε αυτούς ούτε στα έπη ούτε στις πινακίδες της μυκηναϊκής Γραμμικής Β γραφής, σε αντίθεση με άλλους λαούς όπως οι Φοίνικες και οι Αιγύπτιοι, που φαίνονται να έχουν σημαντική παρουσία στον χώρο της Εγγύς Ανατολής.

Βιβλιογραφία-Δικτυογραφία:

• Τουλούμης, Κοσμάς, «Η ομηρική εποχή. "Άλλοι" πολιτισμοί στα ομηρικά έπη». Στον Εγκυκλοπαιδικό Οδηγό (Αρχαϊκή επική ποίηση).
• WIKIPEDIA, «Χετταίοι».

Το νεκρομαντείο του Αχέροντα

 Το πιο φημισμένο νεκρομαντείο του αρχαίου ελληνικού κόσμου βρίσκεται κοντά στις βορειοδυτικές όχθες της Αχερουσίας λίμνης, στο σημείο όπου ενώνονται τα ποτάμια του Άδη, ο Αχέροντας με τον Κωκυτό. Στις αρχαίες πηγές η τοποθεσία της Αχερουσίας λίμνης περιγράφεται ως το σημείο κατάβασης των νεκρών στον Άδη και η Εφύρα, η πόλη της Ηπείρου που βρίσκεται λίγο βορειότερα, συνδέεται με πανάρχαιη λατρεία της θεότητας του θανάτου.