Οικογενειακοί θεσμοί στην Αρχαία Ελλάδα

Οι σημαντικότεροι οικογενειακοί θεσμοί, είναι αυτοί που σχετίζονται με το γάμο, τη γέννηση, την αποδοχή και την ενσωμάτωση των βρεφών στην οικογένεια καθώς και η ανατροφή των παιδιών.
Η πόλη – κράτος δημιουργήθηκε μεταξύ 8ου και 7ου αι. πυρήνας της είναι ο οίκος, η πατριαρχική οικογένεια, τα μέλη της οποίας ζουν κάτω από την ίδια στέγη. Αρχηγός της οικογένειας ήταν μόνον ο άνδρας. Η επιβίωση της πόλης εξαρτάται από τη συνέχιση του οίκου, μέσω του πολίτη και των απογόνων του κάτι που προϋποθέτει γάμο και απόκτηση παιδιών.

Οι αξίες των αρχαίων Ελλήνων

  Οι κοινωνικές αξίες των αρχαίων Ελλήνων μπορούν να κατανοηθούν μόνο σε σχέση με τις διακρίσεις που υπήρχαν μεταξύ των μελών της κοινωνίας τους. Η σημαντικότερη διάκριση ήταν μεταξύ ελεύθερων και δούλων. Οι δούλοι θεωρούνταν ιδιοκτησία του κυρίου τους και δεν είχαν κανένα απολύτως δικαίωμα. Άλλη κατώτερη κοινωνική τάξη ήταν οι «μέτοικοι». Είχαν γενικά όλες τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των πολιτών, αλλά δεν μπορούσαν να είναι ιδιοκτήτες γης ή να εκλέγονται σε δημόσια αξιώματα. Η σημαντικότερη κοινωνική τάξη ήταν οι ελεύθεροι πολίτες. Μόνο οι άνδρες είχαν το δικαίωμα του πολίτη στην αρχαία Ελλάδα. Οι πολίτες απολάμβαναν πλήρη δικαιώματα μπορούσαν να είναι ιδιοκτήτες γης και να συμμετέχουν ενεργά στην πολιτική ζωή, ενώ οι σύζυγοί τους κατείχαν την υψηλότερη θέση μεταξύ των γυναικών. Και οι πολίτες διαιρούνταν σε τάξεις ανάλογα με τον πλούτο τους και την δυνατότητα συμβολής τους στις στρατιωτικές δαπάνες.