Το να είναι κανείς πολίτης σήμαινε
ότι συμμετείχε ενεργά στην πολιτική, κοινωνική, οικονομική και θρησκευτική ζωή
της πόλης, και σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, ήταν εκείνος που κατείχε και ασκούσε
το δικαίωμα του άρχειν και του άρχεσθαι. Για να
αποκτήσει κανείς την ιδιότητα του ελεύθερου πολίτη έπρεπε να έχει γεννηθεί από
γονείς που ήταν και οι δύο ελεύθεροι πολίτες (συγκεκριμένα, από πατέρα πολίτη
και από μητέρα κόρη πολίτη). Μάλιστα σε μερικές πόλεις ήταν αναγκαία η καταγωγή
τριών γενεών από γονείς πολίτες. Ο κανόνας αυτός της καταγωγής από αμφότερους
γονείς πολίτες τηρήθηκε με ευλάβεια από όλες τις πόλεις με ελάχιστες
εξαιρέσεις, κυρίως όταν μετά από πολέμους μειωνόταν ο αριθμός του ανδρικού
πληθυσμού.