Τα προσωπεία στο αρχαίο θέατρο

 Στις αρχαίες δραματικές παραστάσεις -της Τραγωδίας, της Κωμωδίας και του Σατυρικού- οι υποκριτές και τα μέλη του Χορού φορούσαν μάσκες (πρόσωπα, προσωπεῖα). Πληροφορίες για τη φύση και τη μορφή τους μας παρέχουν (α) τα κείμενα των δραμάτων, οι βίοι των ποιητών, και όσα σχετικά έγραψαν συγγραφείς όπως ο Αριστοτέλης, ο Λουκιανός, o Πολυδεύκης κ.ά. που ενδιαφέρθηκαν για το θέατρο, (β) αγγειογραφίες που παριστάνουν θεατρικές σκηνές, μεμονωμένους ηθοποιούς να κρατούν στο χέρι το προσωπείο τους,  (γ) πήλινα ή μαρμάρινα αντίγραφα προσωπείων, αναθήματα, που ανακαλύφτηκαν στις ανασκαφές.

Αισχύλου Πέρσαι (ερμηνεία)

 

Για την ερμηνεία του δράματος Πέρσαι του Αισχύλου, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι ο λόγος του ποιητή έχει τα χαρακτηριστικά ενός λόγου πολιτικού και συνάμα συμβουλευτικού. Το ενδιαφέρον του Αισχύλου εστιάζεται στο να προβάλλει τις διαφορές Ελλήνων και Περσών[1]. Για την εποχή των Περσικών πολέμων[2] οι πληροφορίες που μας παρέχονται από το έργο του Αισχύλου είναι σημαντικές, εφόσον ο τραγικός ποιητής είχε λάβει μέρος σε αυτούς[3]. Η ελληνική νίκη δεν τονίζεται υπέρμετρα και δεν περιέχει περιττή θριαμβολογία[4]. Σύμφωνα με τον Lesky η τραγωδία Πέρσαι είναι ένα ιστορικό δράμα που ξεπερνά τα όρια του είδους, ανιχνεύοντας το νόημα  που περικλείεται στο συγκεκριμένο γεγονός[5].