Ο γεωμετρικός οικισμός της Ζαγοράς βρίσκεται στο οροπέδιο μιας ιδιόμορφης και αρκετά απόκρημνης χερσονήσου, σε υψόμετρο 160 μ. Κατά τις ανασκαφές αποκαλύφθηκε μεγάλο τμήμα του γεωμετρικού οικισμού (10ος-8ος αιώνας π.Χ.), που προστατεύεται με ισχυρό τείχος προς την ενδοχώρα, μήκους 110 μ. Η είσοδος στον οικισμό γινόταν από μια μεγάλη πύλη, που ανακατασκευάστηκε κατά τον 6ο ο αι. π.Χ. , όταν κτίστηκε και ο ναός.Το ιερό, του οποίου η ίδρυση ανάγεται στον 8ο αι. π.Χ., συνέχισε να λειτουργεί μέχρι και τον 5ο αι. π.Χ., παρόλο που ο οικισμός είχε εγκαταλειφθεί γύρω στο 700 π.Χ. Ο οικισμός έμεινε σχεδόν ανέπαφος επειδή εγκαταλείφθηκε τον 7ο αι. π.Χ. και δεν ξανακατοικήθηκε. Η περίοδος της ακμής του είναι ο 8ος αι., οπότε βρισκόταν κάτω από την πολιτική και πολιτιστική επιρροή της Εύβοιας, συγκεκριμένα της Ερέτριας. Στο κέντρο του περίπου υπήρχε μια ανοιχτή πλατεία, με το μεγαλύτερο σπίτι του οικισμού στη μια πλευρά της και ένα υπαίθριο ιερό στην άλλη. Η κατοικία του άρχοντα λοιπόν, γειτόνευε με έναν ανοιχτό χώρο συγκεντρώσεων καθώς και με το θρησκευτικό κέντρο του οικισμού. Δείγμα παρόμοιου οικισμού της ίδιας περιόδου έχουμε στο Εμπορειό της Χίου.
