Οι Φοίνικες ήταν αρχαίος λαός που έζησε στη βόρεια Χαναάν. Κατά τον Ηρόδοτο και τον Στράβωνα προήλθαν από την Ερυθρά θάλασσα και εγκαταστάθηκαν στη λεγόμενη Φοινίκη γύρω στο 2000 π.Χ., και γνώρισαν τη μέγιστη ακμή τους από το 1200 π.Χ. έως το 700 π.Χ., οπότε εξαπλώθηκαν σε όλη τη Μεσόγειο και πέρα από αυτήν, ιδρύοντας αποικίες, αναπτύσσοντας το εμπόριο.
Σύμφωνα με την έρευνα, οι Φοίνικες προέρχονταν από την
περιοχή του σημερινού Λιβάνου, ασχολούνταν με το εμπόριο, τόσο το δικό
τους, όσο και το διαμετακομιστικό, και έκαναν συχνά εμπορικά ταξίδια
επισκέψεις στο Αιγαίο, μετά τον 12ο αι. π.Χ. Στην περιοχή του Αιγαίου
δρούσαν εμπορικά και ανεφοδιάζονταν, ίσως, στα λιμάνια των νησιών, αλλά
και των παραλίων της ηπειρωτικής χώρας. Ξεκινούσαν από πόλεις όπως η
Σιδώνα, η Τύρος, η Βύβλος κ.ά, για να ασκήσουν την εμπορική τους
δραστηριότητα και κινούνταν σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.
Με τους Έλληνες είχαν στενές εμπορικές επαφές αλλά και ισχυρό ανταγωνισμό. Έτσι μπορεί στην Ιλιάδα να αναγνωρίζονται ως επιδέξιοι τεχνίτες, όμως στην Οδύσσεια αναφέρονται ως «πολυπαίπαλοι», πανούργοι, δηλαδή, έμποροι οι οποίοι είναι συγχρόνως κλέφτες, πειρατές και άρπαγες.
Το συγκεκριμένο όνομα (Φοίνικες < φοινός, που σημαίνει αυτόν που
έχει το χρώμα του αίματος) τους δόθηκε από τους Έλληνες λόγω της σχέσης
τους με την κόκκινη πορφύρα με την οποία έβαφαν τα υφάσματα ή του
μελαψού τους χρώματος. Βέβαια, πολύ πιθανό οι Έλληνες να ονόμαζαν
Φοίνικες όλους τους λαούς που προέρχονταν από την Εγγύς Ανατολή και
ασκούσαν εμπόριο στην Ανατολή. Από τα μέσα του 8ου αι. π.Χ. οι Έλληνες
υιοθέτησαν τα φοινικικά γράμματα, τα οποία μετεξελίχθηκαν στο σημερινό
ελληνικό αλφάβητο.
Βιβλιογραφία-Δικτυογραφία:
- Τουλούμης, Κοσμάς, «Η ομηρική εποχή. Οι Φοίνικες: έμποροι ή/και τεχνίτες;». Στον Εγκυκλοπαιδικό Οδηγό (Αρχαϊκή επική ποίηση).