Μεταλλικά αντικείμενα χρησιμοποιούνταν ως κτερίσματα στους τάφους. Τα
πιο συνηθισμένα ήταν από ορείχαλκο (μπρούντζο), που ήταν κράμα καθαρού
χαλκού με κασσίτερο συνήθως. Η αναφορά σε χάλκινα αρχαιολογικά ευρήματα
κατά την Εποχή του Χαλκού υπονοεί, στην ουσία, αυτά τα ορειχάλκινα
αντικείμενα. Εισαγωγές χαλκού γίνονταν από την Κύπρο, κυρίως, σε μορφή
ταλάντων σε σχήμα δοράς (= δέρματος) βοοειδούς, ενώ ο κασσίτερος
προέρχονταν από τη Δύση ή την Ανατολή. Συνεπώς, οι ανταλλαγές και τα
εμπορικά δίκτυα διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο στη μεταλλοτεχνία της
εποχής.
Η φαινομενική ομοιότητα του σχήματος των ταλάντων με τη δορά βοδιού είχε
ως αποτέλεσμα και την επικράτηση του συγκεκριμένου όρου στη
βιβλιογραφία. Σύμφωνα με ορισμένες μελετητές, το ένα τάλαντο είχε την
ανταλλακτική αξία ενός βοδιού και αποτελούσε μια πρώτη μορφή νομίσματος
σε αυτήν την προνομισματική περίοδο. Η προέλευση των περισσοτέρων έχει
ταυτιστεί με την Κύπρο, καθώς φέρουν εγχάρακτα ή εμπίεστα πάνω τους
σύμβολα της κυπρομινωικής γραφής.
Θυμίζει τεντωμένη δορά ζώου και κατά μία άποψη αποτελεί ανάμνηση των
παλαιότερων συναλλαγών με ζώα. Ωστόσο, το σχήμα διευκολύνει από πρακτική
άποψη τη μεταφορά και την αποθήκευση του μετάλλου. Πράγματι, φαίνεται
ότι το τάλαντο ήταν ο πιο συνηθισμένος τρόπος μεταφοράς χαλκού, ως
πρώτης ύλης, στα λιμάνια όλης της ανατολικής Μεσογείου και, επομένως, το
σταθερό μέσο των εμπορικών συναλλαγών.
Βιβλιογραφία-Δικτυογραφία:
- Τουλούμης, Κοσμάς. «Η μυκηναϊκή και γεωμετρική τέχνη. Άλλες τέχνες. Μεταλλοτεχνία». Στον Εγκυκλοπαιδικό Οδηγό (Αρχαϊκή επική ποίηση).