Η Μίεζα «Ιερό των Νυμφών» ήταν ιερός χώρος της αρχαίας Μακεδονίας, όπου ο Αριστοτέλης δίδαξε τον Μέγα Αλέξανδρο μεταξύ 343 π.Χ.- 340 π.Χ. καθ' υπόδειξιν του πατέρα του Φιλίππου. Σε αντάλλαγμα, ο Φίλιππος ανοικοδόμησε και απελευθέρωσε τους πολίτες των Σταγείρων, της πατρίδας του Αριστοτέλη, η οποία είχε ισοπεδωθεί από προηγούμενη κατάκτηση σε όλη την Ελλάδα και τη Μακεδονία. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος κατατάσσει τη Μίεζα στις πόλεις της Ημαθίας. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος, αντίθετα, αντλώντας τις πληροφορίες του προφανώς από τον Θεαγένη, το αναφέρει ως «τόπος Στρυμόνος» και προσθέτει ότι μερικές φορές ονομαζόταν Στρυμώνιο. Η τοποθεσία όπου βρισκόταν κάποτε η Μίεζα είναι η σύγχρονη Λευκάδια, κοντά στη σύγχρονη πόλη Νάουσα στη Μακεδονία και αποτελεί αντικείμενο αρχαιολογικών ανασκαφών από το 1954.
Η Μίεζα πήρε το όνομά της από τη Μίεζα, στην αρχαία μακεδονική μυθολογία, κόρη του Βέρη και αδελφή του Όλγανου και της Βέροιας. Εκεί βρισκόταν το σπίτι του Πευκέστα, εταίρου του Μέγα Αλέξανδρου.
Οι μαθητές, που εκπαιδεύτηκαν στη Μίεζα, περιλαμβάνουν τον Ηφαιστίωνα, τον Πτολεμαίο Α' Σώτηρ, τον Κάσσανδρο και τον Κλείτο τον Μέλα.
«σχολὴν μὲν οὖν αὐτοῖς καὶ διατριβὴν τὸ περὶ Μίεζαν Νυμφαῖον ἀπέδειξεν, ὅπου μέχρι νῦν Ἀριστοτέλους ἕδρας τε λιθίνας καὶ ὑποσκίους περιπάτους δεικνύουσιν. ἔοικε δ’ Ἀλέξανδρος οὐ μόνον τὸν ἠθικὸν καὶ πολιτικὸν παραλαβεῖν λόγον, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀπορρήτων καὶ βαθυτέρων διδασκαλιῶν, ἃς οἱ ἄνδρες ἰδίως ἀκροατικὰς καὶ ἐποπτικὰς προσαγορεύοντες οὐκ ἐξέφερον εἰς πολλούς, μετασχεῖν».