Ο ώριμος ρυθμός στην γλυπτική

Ο ναός του Δία στην Ολυμπία, αποτελεί το χαρακτηριστικότερο δείγμα αρχιτεκτονικής της γενιάς του Μαραθώνα και της Σαλαμίνας. Είναι δωρικός περίπτερος, αμφίστυλος εν παραστάσι ναός. Τα δύο αετώματα έφεραν εναέτιες συνθέσεις που αποτελούν σημαντικά δείγματα του «αυστηρού ρυθμού», τον πρόναο και τον οπισθόδομο κοσμούσαν ανάγλυφες μετόπες. Ο γλυπτός διάκοσμος του ναού φανερώνει την σπουδαιότητά του. Τα αρχιτεκτονικά γλυπτά ήταν σμιλεμένα από παριανό μάρμαρο και το χρυσελεφάντινο λατρευτικό άγαλμα του Διός, που απεικόνιζε τον Δία ένθρονο, ήταν έργο του Αθηναίου γλύπτη Φειδία. Τα αετώματα του ναού παρουσιάζουν αξιόλογο ενδιαφέρον. Οι μορφές των αετωμάτων είναι ολόγλυφες προσαρμοσμένες στο χώρο του αετώματος, εμφανίζονται είτε στατικές είτε σε κίνηση, επιδιώκοντας να δώσουν τη φυσική αίσθηση των μυών τον όγκο και την υφή των ενδυμάτων. Για πρώτη φορά στην ελληνική τέχνη εικονίζεται το γήρας με ρεαλιστικό τρόπο.

Μορφή ηλικιωμένου άνδρα από το ανατολικό αέτωμα του ναού του Δία στην Ολυμπία, που χτίστηκε ανάμεσα στο 472 και το 457 π.Χ. και θεωρείται το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα περίπτερου δωρικού ναού της κλασικής εποχής. Η σύνθεση του ανατολικού αετώματος, όπου απεικονίζεται η αρματοδρομία του Πέλοπα και του Οινόμαου, είναι στατική, αλλά η ένταση και η αγωνία που διακατέχει τα πρόσωπα είναι εμφανής στη στάση τους και στην έκφραση των προσώπων τους. Χαρακτηριστική είναι η φυσιογνωμία του ηλικιωμένου άνδρα (ίσως είναι ο μάντης Ίαμος) με το φαλακρό κεφάλι και την πλαδαρή σάρκα, που φαίνεται να έχει προαισθανθεί το επικείμενο τραγικό τέλος του Οινόμαου.

Βιβλιογραφία-Δικτυογραφία:

Βουτυράς, Μ. & Α. Γουλάκη-Βουτυρά. 2011. Η Αρχαία Ελληνική Τέχνη και η Ακτινοβολία της. Θεσσαλονίκη: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Σελ. 164, εικ. 169.
Γιαλούρης, Ν. 1994/1995. Ελληνική τέχνη: Αρχαία γλυπτά. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών.